κι ολα αυτα γιατι μετα απο μιας βδομαδας δουλεια και παρολο που μεσολαβησε σαββατοκυριακο εγω γυρισα με ακομα πιο σκατα ψυχολογια.καθομουν μπροστα στο τηλεφωνο ταση για εμετο.εφευγα στην τουαλετα καμια ταση σε τιποτα.εμπαινα παλι μεσα στο χωρο ,παλι ταση για εμετο...πιανω την υπευθυνη λεω δεν αισθανομαι καλα θα φυγω...και οπου φυγει φυγει...
και τωρα τι;
το εχω αφησει μετεωρο προς το παρον.
κατι μου λεει πως δε θα το μετανοιωσω...μακαρι...
εχω γεμισει το ιντερνετ με αγγελιες.
πουλαω ενοχες και αγοραζω θρασος.οποιος ενδιαφερετοι μου λεει....
οχι οτι θεωρω οτι αξιζω περισσοτερο λογω των πτυχιων.
τιποτα απο αυτα.
απλα αισθανομαι σα χαμενη.
τι δουλεια εχω εγω εκει μεσα;
δε κολλαω πουθενα.
τοσο δυσκολο ειναι δλδ να βρεθει μια δουλεια στο αντικειμενο μου και ας ειναι και με λιγοτερα χρηματα;
γιατι θα πρεπει να μπλεξω με μανατζερ παραμανατζερ πακετα μπονους της κοροιδιας;
πως να ειμαι χαλαρη ακομα και για αυτη τη δουλεια οταν βρισκομαι σε ενα καταγωγιο υπογειο χωρις παραθηρα πιανοντας μπροστα μου εναν χωρο ενος τετραγωνικου;
δε γινονται ρε παιδια αυτα τα πραγματα..
και μη μου πεις κανε υπομονη ετσι ειναι η κατασταση.
τα ξερω πολυ καλα.
αλλα με τρωει απο μεσα μου.
νιωθω οτι χανω φαια ουσια σε κατι που δεν προκειται ποτε να το κανω στα σοβαρα.
πολυ φαια ουσια ομως.
που δυστυχως εχει αξια αναντικαταστατη.
υγ.χιλια συγνωμη δεν ηθελα να γκρινιαξω παλι...την επομενη φορα θα επανορθωσω.
εχουν συμβει πολλα τις τελευταιες μερες...ολο παω να γραψω και δε προλαβαινω!συνοπτικα εχουμε και λεμε.την προηγουμενη βδομαδα ειχα τα γενεθλια μου.μια μερα πριν πηγα σε ενα σεμιναριο συστημικης αναπαραστασης το οποιο πραγματικα με επαναφορτησε.βρικα μια δουλεια του κωλου αλλα κατι ειναι και αυτο.εμαθα υπεροχα νεα αλλα δε σας τα λεω τωρα μπα που να σκασετε!ηρθε ο πατερας μου.πηγαμε στο σαμσων και δαλιδα στο μεγαρο (η σκηνοθεσια απιστευτη η μουσικη επισης η εκτελεση πολυ συγκρατιμενη εως χλιαρη)και τελος εγινα ρακος.και αυτο επειδη ενας και μοναδικος ανθρωπος το αποφασισε.τωρα μου ανακοινωσε οτι ερχεται και στην ελλαδα ετσι για να παιξουμε και μπουνιδια λαιβ.και πριν προλαβω να χαρω που γυρισα στο πιο καλο κομματι του εαυτου μου γυρισαμε στις γνωστες υμικρανιες στη γνωστη μελαγχολια και στο γνωστο δαγκωμα κατω απο το στηθος που δε λεει να φυγει με τιποτα.
αυτα.θα τα πιασω ενα ενα ολα σε συντομο καιρο.προς το παρων απολαυστε αυτο.
Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011
ειλικρινα εαν ξανακουσω τις λεξεις..δημοψηφισμα εκλογες ευρω χρεοκοπια πασοκ νδ παπανδρεου μερκελ σαρκοζι θα αρχισω να σπαω πραγματα. ΜΑΣ ΤΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΙ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ ΠΙΑ!!!
ΕΜΦ... ΕΜΦ.... (βαθιες ανασες)
και οχι τιποτα.βλεπω και στον χωρο μου τι γινεται.εγω απο τη μια να προσπαθω με το σταυρο στο χερι να βρω μια δουλεια και οτι αταλαντο υπαρχει και περπατει σε αυτη τη χωρα να κανει καρριερα να εχει μαθητες και να ειναι οσο πιο ξυπασμενο ξοανο γινεται...
ειδες μωρη;αυτοι εχουν και ενα θρασσος εμεις με το σταυρο στο χερι σαν τις αθωες μυξοπαρθενες περιμενουμε να κανουμε και καρριερα...
και οχι τιποτα.παλι με σκατοδουλεια θα μπλεξω και δε θελω.αχ αγαπη μου η αναγκη βλεπεις.υπομονη.που θα παει θα περασει επιτελους και αυτο.
καλα που υπαρχει και μια καλλας και την ακουμε και αποφορτιζομαστε.
την αλλη βδομαδα ειναι η ορκομοσια μου....μλκ παιζει να φυγει και μουντζα...για τοσα νευρα μιλαμε...
καθως περασε η 28η οκτωβριου μου ερχονται μνημες στο μυαλο.συνηθως εκεινη τη μερα τα περνουσαμε οικογενειακα.αλλα και με πολλη μουσικη.το πρωτο διφωνο κομματι που τραγουδησα εβερ ηταν το κοροιδο μουσσολινι στην σχολικη γιορτη του μουσικου.τρομερο σουξε ετσι;αμυδρα θυμαμαι τις παρελασεις του σχολειου που ηταν πολυ πασε.τοτε η φιλαρμονικη ηταν στα πανω της.καναμε σχηματισμους πραματα.τα κομματια 4 5 ολα κιολα αλλα 1 ωρα ορθιοι.
παραστατης ποτε δεν βγηκα.αλλα δε με ενοιαζε.σα την παρελαση με τη φιλαρμονικη δεν εχει.
απο τοτε και οσες φορες εκανα παρελαση και με το σχολειο (με την πιο κιτς στολη εβερ)ημουν αντιρρυσιασ συνειδησης.δεν το χωνευα οτι επρεπε να κοιταζω τους επισημους.δε με αρεσε ρε παιδι μου αυτη η εικονα με το βαθρο.με αποθουσε.προτυμουσα να κοιταζω απ την αλλη για να χαζευω την μπαντα του στρατου η μπας και δω καμια γνωστη φατσα στην φιλαρμονικη.ακομα και οταν ομως δεν εκανα τιποτα απ τα 2 συνηθως κοιτουσα μπροστα γιατι αμα κοιτας απο δεξια καθως προχωρας μπορει και να σαβουρντηχτεις ξερετε..γιαυτο και δεν εχει και κανενα νοημα.για να σαβουρντηχτω επειδη με αναγκασε καποιος να κοιταζω ενα ματσο αχωνευτους φαντασμενους κολακες.κατα τα αλλα πολυ χαλαρα.μετα μαζευομασταν ολη η οικογενεια και πηγαιναμε σε καποια ταβερνα να φαμε κατι καλο.πολυ χαλαρες καταστασεις.
πλεον μεγαλωσα και οταν βλεπω εκεινο το βαθρο μου θυμιζει αλλες εποχες.μου θυμηζει πως βλεπεις κατι βασιλιαδες στους βικινγκς που τους συκωνουν τεσσερεις?πως ειναι ο βασιλιας του χωριου στον αστεριξ και οβελιξ;κατι τετοιο...
σημερα παντως αν εκανα παρελαση θα ειχα τα νευρα μου.θα φορουσα μαυρο περιβραχιωνιο.δε θα κατεβαινα για αγγαρεια.θα ειχα περασει μια μαυρη κορδελα στην τρομπετα η αν εκανα με το σχολειο θα εριχνα μια μουντζα οπως αυτο το παλικαρι...
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Πριν κατι χρονια τοτε που οι μεταλ μπαντες με γυναικεια φωνητηκα τα επικα θεματα στα τραγουδια και γενικα το αρ πι ηταν στα πανω του ειχα μπλεξει με μια μπαντα η οποια ηταν ως εξης.κανεις δεν εχει δει κανεναν.ηχογραφει ενας ενα πραγμα την κηθαρα ας πουμε και μετα προσθετει ο αλλος το μπασο ο παραλος το βιολι ενας αλλος τη φωνη κτλ.τα παιρνει ενας ηχοληπτης και τα μιξαρει και εχεις ενα τραγουδι απο διαφορετικα μερη του κοσμου.τοτες εγω ειχα πει ααα τι ωραια διεθνες συγκροτημα και θελει να συμμετεχω εγω ξες.βεβαια τα πραγματα στην πραγματικοτητα ηταν λιιιιιγο διαφορετικα.
ελεγα εγω ας πουμε.παρτιτουρες δε θα μου δοσετε;η απαντηση.παρτιτουρες;τι ειναι αυτο;ε καλα κι εγω πως θα τραγουδησω επανω στη συνθεση του αλλου οτι θελω εγω θα πω;και αμα μου ερθει εμενα πανω στην επικουρα να τραβηξω μια στανηση;τεσπα...
λεφτα για το στουντιο;ντεν κσερει ντεν καταλαμπαινει...καλα αντε λογω τεχνης ας το χρεωθω και εγω το εξοδο αυτο.
και ερχεται η ρημαδομερα που ερχεται το σιντι στα χερια μου.το εξοφυλλο πολυ ωραιο.επαγγελματικη δουλεια.βαζω να ακουσω.αυτη ηταν και η τελευταια φορα που ακουμπησα και το cd αυτο...γιατι οσο φιλοτημη προσπαθεια και αν καναμε εμεις αμα ο ηχοληπτης δε νιωσει οτι ολες οι λουπες πρεπει να εχουν ομοιμορφια στο βαθος και στη δυναμη εως ενα σημειο βγαινει ενα κουλουβαχατο.ο ενας να ηχογραφει μικροφωνακι υπολογιστη και να βγαινει ο ηχος σαν τρανσιστορακι του 50 ο αλλος με επαγγελματικο μικροφωνο και να ακουγεται καμπανα ο αλλος να εχει κατσει να εχει βαλει βαθη μονος του ο αλλος τιποτα....λαθη στο χρονο που εννοειται πως προεκυψαν αφου παμε απροβαριστοι ουσιαστικα για ηχογραφηση
περασε ο καιρος και πριν κατι μερες πως μου τη βαρεσε και λεω δε ψαχνω στο youtube μηπως καποιος το ανεβασε;και οντως ολη η δισκογραφικη δουλεια ειναι ανεβασμενη.το δε κομματι με την θρασια charles martel εχει και 12000 views.το ακουστικο βερσιον οπου ειμαι μονο εγω και ενα τσελο 3000.μαλακα διασημοτητα.
το καλητερο ειναι τα κομμεντς απο τους μεταλλαδες απο κατω οπου γουσταρουν απειρα γραφουν τους στοιχους (εγω αναθεμα αν σημερα τους θυμαμαι) και γενικα χαιρονται!ακου να δεις φιλε...
τελικα το τραγουδακι δεν ειναι ασχημο.για τα μεσα που ειχαμε παρα πολυ καλο θα ελεγα...τι να πεις...
και πανω που σε εχουν φαει τα αυτια με κρισεις παρακρισεις και σε εχει πιασει η απελπησια ,βρισκεσαι σε ενα ταβερνακι με καλο μεζε ουζο καλη παρεα ωραια λαιβ ρεμπετικη μουσικη σε ενα περιβαλλον ελληνικο απο αυτο που στο τελος ολοι γινονται μια παρεα και σκεφτεσαι....τι μαλακιες ρε πουστη...τι παπαριες!αυτο το πραμα οσο και να το ψαχνεις μαρι λαγκαρντ δε το βρισκεις...
